Entry: Passenger Seat (kasi yun yung kanta) Wednesday, November 29, 2017



at this very point of my life, eto na siguro yung pinakabusy sa buong pagkatao ko. wala na akong maisip kundi work. umay, stressed, saturated! lol. puro work na lang. hindi ko nga alam kung para san ko pa ginagawa to. para sakin? pero hindi naman kasi ako masaya na talaga sa nangyayari sakin sa work. hindi ko alam kung worth it pa ba yung bumabangon ako ng umaga para pumasok? para kanino ako bumabangon? hindi ko na alam. lack of insipiration. hindi na ako inspired sa buhay. hahahaha. alam mo na. well, matagal na. hindi ko alam. nakakapagod na, kahit magisip napapagod na din ako. hindi na nagfufunction ng maayos yung utak ko. tapos nung monday, ayun. OMG! thank you Lord!!! binigyan mo ng buhay ang pagkatao ko. =D ang saya lang isipin.. hanggang tuesday :) ewan ko.. andun kasi lahat. emotions FILLINGS ;) nakakaloka isipin pero masaya. yung in the middle of chaos may ganern. HAI. Lord isa pa please? joke. ;P sana lagi na lang ganun.. super busy nakakabaliw sa totoong buhay pero yun lang talaga nagpatigil lahat. HAI! paano kaya no?! Hindi ko alam nakakaloka lang. gusto kong umuwi nang ganun. yun siguro yung pinakamasaya. NAALALA MO NUNG NAGTHETHESIS KA? tpaos sa Jeep?? oo yung ganun, panatag ka. after mangarag sa school. walang salita idlip ka lang pero masaya yung tapos ng araw mo. tapos masaya ka pag gising kasi may pabati tapos sabak ka ulit. ganun. kahit wag na siya mainvolve sa mundo mo kasi pag nasa pareho na kayong circle ang saya lang.. yung ganun. :( ANONE? hindi ko na alam. pero ang saya ng ganun. yung walang salita salita. pero ok kayong pareho. :) nasanay lang ako siguro na yun yung comfort ba tawag dun? kahit walang ginagawa.. yung presence enough and yung shoulder pag iidlip ka na kasi napagod ka na lumaban. yun pala yun no? Thank you Lord super.. :)

   0 comments

Leave a Comment:

Name


Homepage (optional)


Comments